sfeerimpressie

Pieterpad Noord 2025

Of ik misschien een verslagje wil maken van deze dagen, was de vraag.
Oke, maar een verslagje gaat mij niet lukken, als je meer wil vertellen dan
– dat het leuk was
– dat het gezellig was
– dat het inspannend was
– dat het ook ontspannend was
– dat het mooi weer was
– dat het zonder lekke banden was.
Het wordt dus een verslag, zonder de toevoeging “”je””.
Na de verregende zuidelijke helft van het PP in het voorjaar van 2024 was het nu, oktober 2025, tijd om vanuit het hoge Noorden terug te fietsen naar
Wehl via het Pieterpad.
Waarom dan pas in oktober? In oktober is het bijna altijd mooi weer was de redenatie en daar gokten we op.
De zuidelijke editie verliep nl. grotendeels in de regen en blubber en leverde maar liefst 11 lekke banden op. Dat moest zeker geen herhaling krijgen.
Melanie en Ramon waren de initiatiefnemers, zij toetsten tijdens de ledenvergadering de belangstelling.
Deze was ruim voldoende om aan het organiseren te slaan.
Heel veel appjes later, uiteenlopend van “wat wil je eten” tot “hoe kom ik in Groningen”” tot wie rijdt met wie mee”” was het dan op 10 oktober zover.
Op allerlei manieren reisden we naar {off all places} Aduard . Appjes vlogen door de telefoon van de treinreizigers: “”we zitten voorin”” als Antwoord: “”Ik zit achterin”” en Dinie verwarring zaaide door vanuit de auto te appen: “”ik zit ook achterin””. In Zuidhorn dus op zoek naar Dinie….toen het kwartje viel.
Tot ieders verbazing bood het dorpje Aduard een prima hotel. De omgeving deed ons meer denken aan fierljeppen dan aan fietsen.
Aangenaam verrast schoven de vroege aankomers daar een prima lunch naar binnen.
Die middag werden de eerste kilometers al weggetrapt. Even naar Pieterburen voor de stempelkaart en wat foto’s. Helaas bleek de stempelpost een kroeg die pas om 16.00 uur openging. Jammer, de keeltjes moesten nodig gesmeerd worden.
Wat anderen fietsten even naar Winsum, een mooi dorp met heel veel woningen uit de periode van de Amsterdamse School en de 1e stempelpost van het Pieterpad.
Ze stuitten in Garnswerd op de openstaande brug. Mopperend dat het hier al niet anders is dan in Laag Keppel, horen ze tot hun verbazing dat deze brug zelden opengaat, misschien 3x per jaar. Dat is nog ‘s geluk hebben.
‘s Avonds werd er een heerlijk buffet gepresenteerd. Tijdens het eten moesten er nog wat puntjes op de i gezet worden , nl de verdeling van de mannen over de bedden,
wie slaapt bij wie.
Een antwoord op verrassende vragen als – geven of nemen? – bukken of douwen? bepaalde wie je room mate werd die nacht.
Toen wisten we nog niet dat de volgende dag de kamers waren voorzien van een zogenaamd “”porno”bad.
Leuk detail: er logeerden ook wat superboertjes in het hotel. Jongens <12 jaar van de Graafschap hadden wedstrijd in de buurt.
“”Achterhoek meets Achterhoek”” in Groningen.
Hoe laat het ontbijt zal zijn de volgende ochtend is niet duidelijk geworden. Tijden variërend van 7 uur tot half 10 vlogen over de tafel.
Ofwel: er viel geen serieus woord te praten met de losgelaten mannen, eindelijk een weekend vrij van de vrouw (niet mijn woorden)
Er is ook nog luidkeels gezongen voor de “jarige”” Edwin. Glunderend nam hij de felicitaties in ontvangst.
De volgende dag ging het toch keurig op tijd van start. Eerst een groepsfoto, daarna starten, De 4 gravelaars het onverharde op, de rest via het asfalt.
Bij de 1e stop in Schoonloo treffen we de gravelaars weer. Gezellig. Ik fietste de asfalt route, dus kan niet oordelen over de onverharde route, maar het kan niet anders dat ook die erg mooi is geweest. Langs het Paterswoldse meer via Noordlaren, Midlaren naar Berend Botje in Zuidlaren, over de Hondsrug.
Onze 2e stop is in Gramsbergen bij eetcafe Harry.
Harry schrikt wakker voor zijn tv als er op de deur gebonst wordt. Neenee zegt Harry, zeker geen lunch voor 11 mensen, maar een drankje kan wel. Hij strijkt met zijn hand over zijn hart en gaat toch bitterballen bakken, 11 mensen? dan bak ik er 55, 5 pp.
Harry kan,behalve een lunch verzorgen, ook niet tellen want hij bakt er 56!
Er zijn er meer die moeite hebben met de cijfertjes, iemand krijgt het cijferslotje van de fiets niet meer open. Tip : noteer altijd de verjaardag van je vrouw/vriendin/partner/kind en kleinkinderen. Aangesterkt gaan we voor de laatste kms. weer op pad. Na 155 km. finishen we bijna tegelijkertijd met de gravelaars. Wat knap is van de gravelaars. Dezelfde afstand over onverharde paden is toch wat anders dan over het asfalt. Petje af!
De kamerverdeling verloopt soepeltjes vandaag. Een enorme verrassing wacht op de kamer: een giga bubbelbad {in de volksmond pornobad]. De organisatie heeft echt overal aan gedacht! Super. Een bad waar 600 liter water ingaat, die wens je je zeker niet thuis.
Een heerlijk diner in het hotel deze avond. Daarna oogjes dicht en snaveltjes toe. Behalve bij een paar mensen, die gaan nog even op bezoek bij Charlie.
Dat Charlie een pub heeft is natuurlijk toeval, pffff, doe dan nog maar een Weiszen.
Op zondag hoeven we dan nog “”maar”” 112 km te fietsen. Over ontbijt en tijden wordt niet meer gepraat. “Jullie luisteren toch niet, bekijk t maar zelf” aldus iemand van de organisatie. Wat natuurlijk een grapje was, iedereen gaat met gevuld buikje de fiets weer op.
Onder heerlijke omstandigheden werken we ons over de enige klim van dit weekend en toeren daarna via een prachtige route over de Holterberg. Een korte stop en doorrrrr naar Vorden. Bij de Herberg genieten we van een heerlijke lunch, weer samen met de gravelaars. Dan volgt het laatste stukje van dit mooie, gezellige en zeer geslaagd weekend,
Op naar Wehl! Daar wachtten de fanfare, de bloemen, de tranen en de paparazzi. Met een euforisch gevoel van “”wir haben es geschafft! “‘ drinken we een laatste drankje samen, bedanken Melanie en Ramon hartelijk voor hun inzet en de knappe organisatie van dit geweldige weekend en gaan moe maar zeer tevreden huiswaarts.
Rest mij nog de mensen te bedanken waar ik 2 dagen achteraan heb gefietst. Ik ken mijn plek heel goed, ik ben op zo’n rit pelotonvulling.
Zonder het kopwerk van de sterken onder ons was het heel wat lastiger geworden om zo fit thuis te komen na 275 km fietsen in 2 dagen tijd!
Dank dus aan iedereen die dit weekend zo’n succes hebben gemaakt!